![TASFİYECİLİĞİN TASFİYESİ (24.BÖLÜM)](https://dusuncekomunu.net/upload/sayfa/-5938039870566021107_121.jpg)
TASFİYECİLİĞİN TASFİYESİ (24.BÖLÜM)
Lolan alanında geçirilen yakın dönem pratiğinde, bütün grupların bünyesinde yaşanan şey, yaygın bir orta yolculuktur. Orta yolculuk yönetimden kitlelerle ilişkilere, parti taktiğini uygulamaktan eğitime yaklaşıma, üslenme sorunlarından yürüyüş kolunun düzenlenmesine, vuruş tarzından inanca kadar birçok alanda kendisini göstermiştir. Bu kadar elverişli koşullarda işe başla, ortada bu kadar gelişme olanağı olsun, ama sen kendini bile bir sorun haline getir ve ardından da partiye karşı nesnel olarak direnme konumuna düştüğünü söyle: İşte bu orta yolculuktur. Gelişmeler bu denli olumsuz bir yönde seyrederken, sen çaresiz kal; rolünü oynama, edilgen ve pasif olarak dur: İşte bu orta yolculuktur. Bu kadar eğitim, örgütlenme görevi ve olanağı ortadayken, elini hiçbir işe bulaştırma: İşte bu orta yolculuktur.
Bu kadar üslenme, birleşme ve düşmana darbe üstüne darbe indirme olanağı varken, çok basit ve tesadüfi bazı eylemlerle tarihsel bir süreci kapat: İşte bu orta yolculuktur. Kısacası orta yolculuk pratiğimizin içinde kendisini yaygınca gizleyen, ağacı kemiren kurt gibi pratiği içinden kemirip çürüten bir özelliktir. O kişiyi de mahkum etmektedir. Ağacının kurdunun ağaçta olması gibi, bu da kendisini kemiren bir hastalıktır. Bu anlayış kongrede mahkum edildi. Kimde ne kadar yaşandığı bazı sonuçlarıyla birlikte, bizzat bazı kişiler tarafından ortaya konuldu ve mahkumiyetine karar verildi. Bu özeleştiridir, karardır ve en son söz vermedir. Devrimciler sözünün eri olan ciddi adamlardır. Biz bu özelliği sergilemeyenlere dedikoducular takımı ve maskeliler adını veriyoruz. Böyleleri ise her zaman tehlikelidir. Sözünün eri olmayı hiçbir şeyle değiştirmemek gerekir. Karar karardır, özeleştiri özeleştiridir, söz verme söz vermedir. Bunlar slogan değil, yerine getirilmek zorunda olan şeylerdir. Üstelik hayatını ortaya koyarak yerine getirmek gerekir. Herkesin son sözlerine bakıyorum: Hemen herkes şehitlerimize, önderliğe ve parti değerlerine bağlı kalacağına söz veriyor.
Bunlar büyük sözlerdir. Ama gereklerinin yerine getirilmesine şiddetli bir ihtiyaç duyulursa, bu sözlerin büyüklüğü anlam kazanabilir. Tabii biz bu sözlerin büyüklüğü karşısında bir şey söylemedik. Bunlar iyi sözlerdir, kararlılığı ve olumluluğu ifade etmektedir dedik ve öyle bıraktık. Ama işte burada art arda yanılgılar ve yetmezlikler ortaya çıkmaya başladı. Yeniden kongre süreçleri yaratmak bir yanılgıdır. Lolan’daki ve hatta II. Kongre sürecindeki yanılgı işte buydu. Daha önceki yanılgıların özü de aynıydı. Kararımız var, ama onu tekrar tartışıyoruz. Onu ileriye mi yoksa geriye mi götüreceğiz? Bu belli değildir. Yani ne kadar anlamışsan o kadar uygula, istediğin gibi bir devrimcilik yap, profesyonelleşme, hep inadını konuştur, niyetlerinle hareket et, “Gözüm partinin iradesine ve gerçekliğine kapalı, yaşasın inadım” de: Bu olmaz. Kürdistan’da bunun güçlü temellerinin bulunduğunu söyledik. Kişiliklerin bu konuda ne denli kemikleştiklerini ortaya koyduk. Ama PKK’nin de büyük bir irade hareketi olarak bunları kesip atma özelliğine sahip olduğunu, onun büyük direnişi ve kararlılığının bu anlama geldiğini belirttik. Toplumu tanımayı böyle başardık ve otoritemizi böyle sağladık. Şimdi bunu yeniden uzun uzun vurgulamanın gereği yoktur. Geleceğe yönelirken, geleceği doğru devrimci ve yaratıcı bir biçimde yaratırken, orta yolculuk ciddi bir engeldir. Bunun daha derinliğine kavranıp tasfiye edilmesi gerekir.
Hemen belirtelim ki, bu özelliği taşıyan kişiler aynı zamanda devrimci özellikleri de yaşamaktadır. Yani bunlar tamamen orta yolcu değildir. Bu, orta yolculuğun bizdeki en önemli özelliğidir. Aslında bunlar devrimcilikten ellerini çekmemişler, ona da bulaşmışlardır. Bir ayakları köprünün bir yanında, diğeri öbür yanındadır; bir ayakları aydınlıkta öbürü karanlıktadır; biri geçmişte öbürü gelecektedir. Bir gözü öne öbürü arkaya bakmaktadır. Bir kulağı bu sesi, öbür kulağı şu sesi dinlemektedir. İşte ’Pişmanlık Yasası’ örneği! Bu köylülükte de yaygın olarak ortaya çıkmadı mı? Bizim sesimiz ağır basarsa köylülük bizim yanımızda, devletin ki ağır basarsa onun yanındadır. Bunlar pişmanlığın ve bozgunculuğun sesini de, devrimin sesini de dinlemektedir. Hangisi ağır basarsa, ondan yana meyletmektedir. Orta yolculuğun kötü sonuçları işte bunlardır. Parti içinde doğru devrimci atılım başarı kazanıyorsa çözüme evet, çözümsüz kalırsa orta yolculuğa devam: Bunlar yaşandı. Daha önce de söylediğimiz gibi, PKK’de çözümlenen birey, sınıfsal bir çözümlenmenin öncülüdür; bununla oynamamak gerekir. Çözüm proletaryanın lehine yapılmıştır, bunun kabul edilmesi ve uygulanması zorunludur. Bu adamı küçültmez, tersine büyütür. Ameliyatla vücudun bazı parçaları kesilip atılır.
Bu kesinlikle bünyeyi zayıflatmaz, tersine rahatlatır. Orta yolcu hastalıklar da kesinlikle kesilip atılması gereken urlardır. Acı da duysak, bir yanımızın koptuğunu söylesek de, bunlar çürük ve zayıf yanlarımızdır, bizi küçülten yanlardır. Bunun için tereddüt edilmeden kesilip atılmaları gerekir. Doğru, güçlü ve iyi olmak güzel bir şeydir. Kendi kaderini doğru çözümlemek, halkın kaderinde söz sahibi olmak, büyük birlikçi ve otorite haline gelmek iyi bir şeydir. Orta yolculuktan kopuş işte bu sıfatları getirecektir. “Genel ve yöresel özelliklerimiz şunlardır; bunlar atadan kalma özelliklerdir, bunlardan vazgeçemeyiz” demek ukalalıktır ve tehlikelidir. Bunlar kişiye hiçbir şey kazandırmaz. Büyük birikim, büyük direniş, bozgunculuğa ve orta yolculuğa karşı acil olarak verilen mücadele, dürüst arkadaşlar için nasıl hareket edilmesi gerektiğini açıkça göstermektedir. Bunu bu denli vurgulamanın bile anlamsızlık olduğunu söylüyorum. Devrimci pratiği yaratırken, önemli bir iç engel olarak partimizin içinde değişik dönemlerde çok çeşitli özelliklerle boy gösteren ve bizi engellemeye çalışan bu hastalıklara son vermesini bilmeliyiz. Bu hastalıklar kendilerini öyle bilinçli ve net olarak ortaya koymazlar. Bunlar etkilerini daha çok çalışma tarzımızda, günlük yaşam biçimimizde ve daha çok da geleceğe yönelimimizde gösterirler. Çoğunuz belki bunların farkında bile değilsiniz. Belki ben de farkında değilim. Ama bir süre sonra bunlar olumsuz ve yetersiz özelliklerle ortaya çıktığında, bunları özde değil, sözde aştığımızı söylüyoruz.
O zaman özde de aşmasını bilelim. Şimdi geleceğin planlamasına veya devrimci geleceğin nasıl yaratılacağına değinmeden önce, güncel durumu biraz daha aydınlatmamız gerekir. Kongremiz geçmişi aydınlatır ve çözümlerken, günümüzü de çözümledi. Bu yönü de biraz görürsek, geleceğin nasıl kazanılacağını daha iyi kestireceğimizi sanıyorum. Güncel gelişmeler neydi? Uzun uzun dile getirdiğimiz gibi, her şeyden önce faşist sömürgecilik çatlamıştır, buna kuşku yoktur. Ordunun efsanevi prestiji sarsılmış, gedikler açılmıştır. Bugün gruplarımızın varlığı ülkemizde devrim için yaşanabileceğini, üstlenilebileceğini, hatta yüzlerce köye girilebileceğini kanıtlamaktadır. Devrimcileşmede ustalaşmışsak, ordu da kurabiliriz. Güncel gelişmeler, TC en güçlü göründüğü bir dönemde hiç de o kadar olmadığını, onunla mücadele edebileceğini ve sonuç alınabileceğini ortaya koymaktadır. Bugün TC’nin politikasında olup bitenleri biliyoruz. İşte Evren-Özal kliğinin yaşadığı gerçekler vardır. Bunların sahte ve demagojik yanları her gün biraz daha açığa çıkmaktadır. Sadece içerde değil, dışarda da bu böyle olmaktadır. TC’nin İran’a yönelik demagojik politikalarının maskesi düşmüştür. Bu politikayı Avrupa’da da bir türlü tutturamadı. Onaylanması 1988’e kaldı. Arap ülkelerine yönelik politikasını tutturamadı. İki tarafı idare etmek istedi, ama ikisini de tatmin edemedi. Bu politikanın büyük çıkmazlarla karşı karşıya olduğunu biliyoruz. Bu politika Irak-İran Savaşı’nda kendisini tamamen ele vermek üzeredir. Bir yönü burasıdır. Başka bir yönü de şudur: Faşist terör vardır; bu terör kitleleri terörize etmiştir. Birçok kesimi işbirlikçilik yapmaya zorlamıştır.
Bireysel olarak işbirlikçilerin sayısında artış vardır. TC her ne kadar yeni bir işbirlikçi sınıf yaratmadıysa da, birey olarak birçok işbirlikçi yarattı. Geçmişte ilerici geçinen kesimlerden, aydınlardan, ağalardan ve aşiret reislerinden işbirlikçi oluşturdu. Her birinin özel konumuna göre işbirlikçiler meydana getirdi. Korkuyu dayattı, işbirlikçi yarattı; avantaj sağladı, işbirlikçi yarattı. Kısacası geniş bir istihbarat ağını toplumun her tarafına yaydı. Çıkarı, yozlaşmayı ve baskıyı dayattı, faşist kültürü dayattı; bugün adına irtica denilen sahte dinci akımları dayattı; sporculuğu ve benzer bir yığın şeyi dayattı. Beş altı yıl boyunca yürüttüğü bu politika ile işbirlikçilerin sayısını geniş bir düzeye ulaştırdı. Bunlar bugün partimize ve aynı zamanda içerde de birbirlerine karşı devlet için faaliyet yürütmektedir. Bir kez günümüzün bu özelliğini çok iyi görüp hesaplamak gerekir. Bu 1980’ler öncesinde görülmeyen, daha çok 1980 sonrasında geliştirilen bir durumdur. İnsanlar küçülmüş ve ajanlaştırılmıştır. Bazıları gönüllü ajanlık yapmaktadır, bazıları açık parti düşmanıdır, bazıları basit ve ucuz çıkarlar karşılığında böyle davranmaktadır, kimileri de zor altında buna yönelmiştir. Bu “köy koruculuğu” yasasında da böyledir, siyasal partiler yasasındaki durum da budur. Bunların birçok alandaki etkilerinin iyi görülüp değerlendirilmesi gerekir. Taktiklerimizi belirlerken, bunu özenle ele almak kaçınılmazdır.
HALKLAR ÖNDERİ ABDULLAH ÖCALAN
YORUM GÖNDER